POEMA: "Armas de futuro"
Con palabras.
(¡Quitade as espoletas Sen pistolas. Con palabras Soamente con palabras Sen pistolas. Con palabras Máis nada que con palabras Sen paixóns que creben a harmonía Sen odios. Sen o choro nin a morte Sen pistolas. (Fundiremos en cánticos de amor ¡Soamente con palabras! CRISTOBAL VEIGA
ás bombas!)
Sen tanques e sen espadas.
imos construír o mundo
do futuro
sobre un campo de rosas verdi-granas...
Sen metralla.
Sen sangue e sen rancor
que eclipsen a bondade das miradas.
imos levantar castelos
de ilusións
entre as nubes de douradas praias.
das almas.
que deixen ao seu paso as batallas.
Sen a tétrica voz dos canóns
para cargar de cruces
os galos da diana.
continentes e razas
para construír os mundos do futuro
con palabras).
Chúzao
del.icio.us
Somos a esperanza do galego, o galego a cotío, as verbas nosas. Queremos ser o futuro do galego que espallado por onde nós vaiamos perviva, sendo así a nosa fachenda.
